Yardım Edin, Hakim Bey!

Hakim Bey, ben kendimi suçlu hissediyorum. Geceleri suçluluk duygusundan uyuyamıyorum. Gündüzleri işime konsantre olamıyorum. Yemeden, içmeden kesildim. Bir ayda 10 kilo verdim, gugukum çıktı! Aklımdan devamlı suçsal fikirler geçiyor. Engel olamıyorum! Her an memleket kurtarma endişeleri içindeyim. Devamlı gazete okuyorum, televizyonda haber izliyorum. İçim içimi yiyor, derdimden hasta oldum!

Her an bir suç işlemek korkusuyla yaşıyorum. Suç işlemek korkusu ne demek? Ben her an suç işliyorum, Hakim Bey! Henüz fikirlerimi eyleme geçirmemiş olabilirim ama her an geçirebilirim! Şeytan dürter ve hoppadanak eylemci suçlu olabilirim. Şimdilik eylemsiz suçluyum ama sağım solum hiç belli olmaz benim! Her an suç işleme eğilimindeyim!

Rica etsem, Allah rızası için beni tutuklayabilir misiniz? Başka türlü geçeceği yok. Üzüntümden öleceğim! Suçluluk duygusu içimi kemiriyor. Sokaklarda özgürce dolaşmaktan utanç duyuyorum. Bu hallerin normal değil, üstelik kafandan geçen şeyler suç sayılamaz, olsa olsa takıntıdır, bir psikoloğa git dediler, gittim. Adam beni kovaladı. Bütün ülke aynı fikirlerle dolu, herkes vatan millet kurtarma peşinde, herkesin kafasında binbir kurt dolanıyor, Türk olmak, Türkiye’de yaşamak böyle birşey. Genlerimizde var. Beğenmiyorsan git, başka ülkelerde yaşa. Bak bakalım, Norveç’te, İsveç’te memleket kurtarma dertlerine düşmeden, ne biçim sıkıcı hayatlar yaşıyorlar. Oralarda neden intihar çok yaygın, biliyor musun? Sıkıntıdan hanfendiiii, sıkıntıdan! Yat, kalk, dua et sen. Hiç olmazsa dertlenecek kadar derdin var. Dertsiz olsaydın ne olacaktı? Ben neden dünyaya geldim, fonksiyonum nedir gibi abstrakt boşluklara düşüp sonunda kendini öldürecektin! Hem bak, sokaklar it kopuk dolu, kaşını oynatanı vuruyorlar. Meydan sapıklara, katillere kalmış. Bütün bu ruh hastaları varken, bir de seninle mi uğraşacağım, çekil git başımdan diye bir de hakaret etti!

Annem suç işlediğimden kesin emin. Derdinden saçları bembeyaz oldu. Babam benim gibi kafasından fikir geçen, hayırsız bir kızı olduğu için başını taşlara vuruyor.  Adam evin dinlendiğinden emin, söyleyecek birşeysi varsa önce hepimizi tuvalete topluyor, sonra sifonu çekiyor, sonra su gürültüsü eşliğinde hızlı hızlı konuşuyor: Hanım, bugün eve geç gelebilirim. Kızım, elektrik faturasını ödemeyi unutma. Bir de bari bu gün vatan millet birşeyler düşünmemeye çalış. Al sana para, sinemaya git. Aman sakıncalı bir film seyredeyim deme. Bundan fazla param olsa vereceğim ama yok. Emekli maaşı bu kadar yetiyor. Paranın gözü kör olsun!  Çocuklarımızın kafasını fikir dolduran esas budur! Yoksa cebini doldururdum, sen de Akmerkez’e filan gider zaman geçirirdin. Çocuklarımıza, fazla para harcamadan düşünmeyecekleri yerler lazım! Ay Allahım, yüreğime inecek, bak fikir yürüttüm! Ben de mi suç işliyorum, nedir?

Her gün böyle, Hakim Bey. Bittim ben. Hayatım kaydı. Sadece hayatım kaymadı, ailemin de hayatını kaydırdım. Arkadaşlarım bile korkularından benimle görüşmez oldular. Allah aşkına bir tutuklayıverin beni.  Ne olacaksa olsun Hakim Bey! Artık dayanamıyorum! Emin olun, hakkımda yeterince delil var. Siz tabii çok meşgulsünüz. Eğer sizin delil toplamaya zamanınız yoksa ben kendim toplarım. Bir kitap yazmadım ama henüz yazmadım! Her an yazabilirim! Şu anda sizinle konuşurken bile aklımdan kitap şeyleri geçiyor. Bir gece şeytana uyup da oturup yazmayacağım ner’den belli? Allah aşkına Hakim Bey yaaaa, bakın yalvarıyorum! Kurtarın şu Türk gencini. Tutuklayıverin beni de, ne olacak? Arada kaynar giderim ben. Hem de hiç şikayet etmem, söz!

2 Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


9 + 9 =