Sevgiyle Kalın

Lafı “sevgiyle kalın” şeklinde bağlamak ne zamandır var ortalıkta? Sevgilerimle yerine “sevgiyle”. Hani benden direkt bir sevgi mesajı değildir, yanlış anlaşılmayayım, elaleme sevgi dağıttığım filan yok da hani yurtta sevgi, dünyada sevgi baabında, toplu aşk şeklinde, kişisel değil, toplumsal, sevgi tarlasından bir öbek sevgi de size gibisinden. Sevgilerimle diyemeyenler veya denilemeyecek gibi formal durumlar ama çok formal de olmak olmuyor, sıradanlaştırıyor insanı, nası yani, ne yazayim? Haydin iyi günler, Allaha ısmarladık, saygılarımı arz ederim yazacak halim yok ya. Sevgilerimle’nin de üstte belirttiğim çapakları var. O zaman siz sevgiyle kalın diyip sıyrıvermek herhalde.

Ben, şahsen, kendimce tutturduğum yolda, sağlıcakla kalın yazıyorum. Sağlıkla değil de, sağlıcakla. Neden? Bilmem. Gramer olarak doğru mudur, ondan bile kesin emin değilim. sanki bir çift dikişleme var orada: Sağlıcakla kalın. Sadece “Sağlıcakla” veya “sağlıkla kalın” olması gerekiyor gibi. Sanki bir yörenin deyişiymişcesine. ama belki o yüzde tatlı geliyor bana. İpir ipir birşey. (İpir ipir diye deyim yok ama olabilirdi yani.)

Bir de şu keyif kelimesi beni deli ediyor. Keyif almak, keyiflenmek, çok keyifli bir gündü, çok keyif aldık… Afyonlanmış gibi bir hal herhalde. Keyif verici maddelerle bulaşılmış, gözü kan çanağına dönmüş bir deyim. Çok mutlu olduk, eğlendik, sevindik, güldük deyince ‘cool’ olmuyoruz galiba ama şöyle iki metre sopayla uzaktan, tek omzumuz düşük, fedai usulü keyif alınca, adımız karalanmıyor. Yoksa zıpır zıpır zıpladım, ağzımdan burnumdan yemekler fışkırdı, nah o kadar güldüm, gülmekten osurdum, kusasım geldi, o kadar eğlendim ki, eve dönünce yav ben neden hergün bu kadar eğlenemiyorum deyip ağladım şekilleri zannedilmesin diye: çok keyif aldım.

 

Damardan mı veriyorlar? Reçeteli mi, yoksa eczane satar mı? Konserden keyif aldım. Sanki herkese tek tek huri, huriye vermişler, oturduğumuz yerde keyiflendiriliyoruz apış arası! Sergiden keyif aldım. Fesüphanallah!

Kalmayın sevgiyle filan, bu yazıdan da anlaşılacağı üzere, sevgi otlanacak moralmanda değilim. Ama mutlaka sağlıcakla kalın. Hem de feci halde.

3 Comments

  1. Direk “sevgiyle” deyip bırakıyorum. Acımasızca evet, yani “kalın” gibi bir emir de yok, her an her şey sevgiyle olabilir. Sevgiyle olmuş olabilir ama sözünü henüz etmemişizdir. Öyle bir havada kalmışlık. Gayette memnunum bu hedef belirsizliğinden. İsteyen alır. 🙂

    Ayrıca yazına otuz iki dişim tekmili birden meydandayken güldüm. Genzimden o garip ses çıkmadı ama güldüm.

    Sevgiyle.

  2. Bak şu işe bunlar hep kafama takılırdı da bir türlü yazmaya fırsat bulamamıştım. Hani benim (vuralınyeri) bloğumda yazdığım “özlü sözler kimindir” başlıklı yazımda yazmıştım ya, kim önce yazarsa o özlü söz onundur diye, işte bu yaraya parmağı ilk basan sen olduğuna göre bu da senindir. ipir ipiri de beğendim. sevgiler sunuyorum (bu bana aittir)

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


10 + seventeen =