Oy Sana Dolanayım!

Karadeniz Pidesi:

3 su bardağı un

3 çay bardağı (ılık-sıcak arası) su

1 yemek kaşığı şeker

yarım yemek kaşığı kadar toz maya (Amerika’da instant dry yeast dedikleri, grimsi kum gibi olandan, ama yaş maya da olur)

2 çay kaşığı tuz

1 yumurta

birkaç yemek kaşığı tereyağ

Suyu, şekeri ve mayayı bir kapta karıştırıyorum. Beş dakika sonra köpükleniyor. Anlamı: maya hayata döndü. Köpüklenmediyse bir beş dakika daha bekleyip, hala köpürmüyorsa yeniden, yeni malzemeyle başlamak lazım. Öyle çok çok köpürmesi şart değil ama biraz hareketlenmesi lazım. Hiç hareket yoksa maya bozulmuş olabilir, su çok sıcak veya soğuktur, vesaire. Bilenler bilmeyenlere anlatsın usülü olmasın diye yazıyorum böyle uzun uzun. Bizim yemek kitaplarımızdaki tarifler bazen biraz öyle oluyor.

Sonra içine yumurta ve tereyağ hariç bütün malzemeleri katıyorum. Bu noktada ekmek makinası varsa, malzemeyi onun yoğurma kısmına koymak mümkün. Burada yaklaşık 8 dakika yetiyor. Yoksa elde, hamur düzgün, pütürsüz ve kulak memesi yumuşaklığına gelene kadar yoğurmak gerekir ki, o da zor birşey değil.

Bu hamur, üstü havlu ya da bezle kapatılarak yarım saat bekletilecek.

O sırada fırını çalıştırmak lazım. Kızgın olacak. Amerika’da 500 Fahreinheit, başka ülkelerde, olabildiği kadar kızgın. Eğer evde pizza taşı varsa harika! Onu en alt yüksekliğe koymalı ki, fırın hazır olunca taş da kızışmış olsun. Yoksa canımız sağolsun. Tepside de olur. Tepsiyi önceden koyarsam, kızgın fırında yamulabilir.

Dinlenen hamuru, unlanmış tezgaha koyuyorum. Dört parçaya bölüyorum. Üzerinde sonra uğraşacağım parçaları kenara koyup, üstlerini örtüyorum ki kurumasınlar. Elimdeki parçayı yuvarlıyorum. Oklavayla ufak bir yuvarlak şeklinde açıyorum. Sonra ovalleştiriyorum. Yaklaşık iki karış uzunluğuna erince tepsiye koyuyorum. Veya pizza küreğine koyuyorum. Üstüne çırpılmış yumurta sürüyorum. Sonra üstüne rendelenmiş kaşar veya kavrulmuş kıyma veya et veya ince dilimlenmiş domates veya pastırma veya sucuk veya birkaçı birden veya hepsi birden şeklinde birşeyler koyuyorum. En kenarları serçe parmak kalınlığında boş bırakıyorum ki kıvırabileyim. Sonra yallah fırına. 15 dakika sonra hazırlar. Ben hepsini yapıp, sonra birlikte fırına koyuyorum ki, kapısını açıp kapatırken fırın soğumasın. Fırından çıkarır çıkartmaz, bir çatala taktığım tereyağını pideye sürüyorum. İşte bu kadar.

Hamuru yarım saatten fazla dinlendirmek gerekirse zararı yok. İki-üç saatten fazla olmasa iyi olur. Yoksa mayası kabarır ve söner. Pideler pişmeden önce de biraz beklese olur. Hamuru dinlendirmeden dondurmak mümkün. Çıkarınca erimeye bırakılır, sonra da biraz dinlendirilir. Yine dinlendirmeden buzdolabına koyup, sonra çıkarıp kullanmak da mümkün.
Sadece kaşar peynirli pide olacaksa, 400 gram kaşar yetişiyor. Bu tarif dört büyükçe pide için. Aynı tarifle beş orta boy, altı küçük, iki dev pide yapmak da mümkün.

El alışınca zahmetli birşey değil pide yapmak. Ben evde birşey kalmayınca, aklıma yemek çeşidi gelmeyince, ya da birden misafir indirince yapıyorum bazen. Evet, burada da birden misafir indirebiliyor. Ben alıştırdım herhalde, Amerikalı filan olduklarını unutup, biz size gelelim mi bu akşam deyiveriyorlar. Biz de sevinerek, tatlı bir telaşa kapılarak birşeyler kotarıveriyoruz. Bizim evde, Brian’ın değişiyle “her zaman, herkese yetecek yemek bulunur”.

pide.jpg

5 Comments

  1. Elif,
    cok güzel görünüyor tarifini verdigin pidenin fotografi, eline saglik.
    Ilerleyen günlerde belki denerim ben de.
    Ama simdi, senin yaptigini, ellerinle getirip servis yapsan bile yiyeyem. Aksam biraz abartmisim galiba, midem hic iyi degil 🙁
    Ama pisman da degilim.

  2. merhaba,
    pide nefis gorunuyor. yapilisi da kolay gibi sanki. bir ara denemek lazim. benim yazisimin asil nedeni pide degil ama. esinizle beraber yaptiginiz “darbe” belgeselini izledim dun. daha once diger sitenizde filmle ilgili yazilari okurken, amerikada turk dili bolumu olan universitelere dagitildigini ogrenmistim. hemen baktim ve buldum bizim okulun kutuphanesinde. anladigim kadariyla turkiye’de gosterilmemis, ne buyuk kayip. cok guzel bir is ortaya cikarmissiniz. roportaj yaptigimiz herkes ne kadar icten ve samimi anlattiklarinda. kimse sag sol derdinde degil, ve herkes bu darbelerin yarasini tasiyor.
    ben kendi adima cok sey ogrendim, ve tesekkur ederim boyle bir ise giristiginiz icin.
    sevgiler
    Pelin

  3. Pelin,

    Kibar sozlerin icin cok cok tesekkur ederim! Bu filmi yapmak benim boynumun borcuydu. Illa birsey yapmaliyim bu ulke icin diye diye kivraniyordum. Demek yapabilecegim sey bir filmmis. :o) Yazdiklarina bakarak, izleyiciye asagi yukari ulastirmak istedigim mesaji ulastirmisim diye dusundum. Cok sevindim. Yeniden tesekkurler.

    Pideyi dene. Bayagi kolay yapmasi. Yine beklerim buraya.

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


five × 5 =