ELİF Savaş Felsen – Hüthüt Kuşu

February 2, 2010 3 Comments

Öyle uzak kalmış ki kafam, Hüt Hüt diye mi yazıyorum, Hüthüt diye mi yazıyorum diye düşündüm bir an.

Ev taşıdığım zaman beni en illet eden, yuasının otlarını düzenleyen kuş gibi mıymıy kutu açmak, birşey biryere yerleştirmek. Mıymıy allerjim var. Ama kedi sevmeyenin üzerine kedi atlar, benim de mıymıya alerjim oldukça mıymıy beni buluyor. Divan Consort’un websitesi işini ben yaptım- Brian’ın aşırı yardımlarıyla. Ev taşımaktan beter bir mıymıy. Şunu tıkla, bunu yerleştir, aman olmadı, nereye girdi bu meret, vıyvıyvıy mıymıymıy. Mezar taşıma yazalar: Şu kadar saatini mıymıylayarak harcadı rahmetli.

İlgilenen buyura: www.divanconsort.com . Yok, Türkçe’si yok. Çünkü grupta Portekizli var, Macar var. O zaman her sayfanın üç gölgesi olacak. Bu kadar mıymıya canım dayanmadı. Anlamadığınız yer varsa sorun. Ben anlatmaya çalışayım. Zaten anlaşılmayacak şey yok: Şu kadar insan biraraya gelip şunu bunu icra ediyorlar. İstanbul konserleri olurken söz, Türkçe yazacağım.

Kedi kendine düz düz bakandansa, gözünü kaçıranı tercih edermiş. O yüzden sevmeyenine gider. Kendini üstün mü görüyor, ne?

Ruh hastalıklarıyla ilgili bilimsel araştırmaların çoğu amerika’dan çıktığından, hastalıklar da Amerikalılaşıyormuş. Ben bunun başka bir şeklini bazen Türk gazetelerinde görüyorum: rejimler filan hep düz tercüme olduğundan, rejim listelerinde Türkiye’de hiçbir mantığa sığmayacak zımbırtılar oluyor. Ya Türkiye’de bulunmaz şeyler, ya günlük hayata girmemiş şeyler, ya da ne alaka şeyler.

Geçenlerde birşey okudum- kadın kendi fikri gibi, daha on dakika önce New York Times’da okuduğum bir yazıyı aynen Türkçe’ye tercüme edip- azıcık basitleştirip, kısaltıp koymuş. Rejim yazısı değil. Sağlıkla ilgilimsi birşeydi. acaba o gün gaseteden aldığı maaşı orijinal yazara yolladı mı diye düşünüp bir email attım. Özürlerini yolladı. Ama bana. Kaynak göstermeliydim filan yazmış. Cevap verdiğine bile şaşırdım. Pişkinlikten suları sızan yazarlar var. Bu az pişmiş.

Diyeceğim, araştırmalar- ruhsal hastalıktan bahsediyorduk ya, Amerikan toplumuna göre olduğundan, sıkıntısı, depresyonu ona göre olup, hastalıkların tarifi, tedavisi ona uyup, mesela Güney Doğu asya erkeklerinin penis ve testislerinin hergün biraz daha içlerine kaçtığına dair koro denilen bir rahatsızlıkları, ailelerini katledip sonra ne olduğunu hatırlayamamaları (amok), Ortadoğu’da içine cin girip şarkılar söyleyerek neşelenme rahatsızlığı olan (zar) kimseler (Ortadoğu’da neşeli olmak yasağı mı var? Şarkı söyleyip hüzünleneceğine gülmeye başlarsan içine cin mi girmiş sayılıyor?), kültürün beyin sağlığı üzerinde etkileri ve hasta beynin geldiği kültürü, hastalığı çözmekteki etkisi… Nereye gitti benim cümle? Ha, bu hastalıklar, Amerikan insanlarının etkisi altında kaldıkları kültürel şeylerle beyinlerinin şeylerini şey edmelidirler… Bu cümle de böyle bitsiiiin!

Şu şarkılarla içlenme kültürü- beyinsel bir rahatsızlık değildir de- bir bizde var, bir Balkan ve Ruslar’da, bir de Arap ve Farslar’da. Böyle liste çıkarınca bayağı bir yaygın oldu! Ama ucu birbirine dokunan kültürler bunlar. Ucu dokunmamış bir amerikan kültürü çocuğu olarak, mesela Brian’ın anladığı ve hissettiği birşey değil. Ben aynanın önünde Çanakkale içindeyi söyleyip gözyaşları içinde makyaj tazelemenin zevkinden dört köşe olmuşken, adamcağız ne oldu?, iyi misin? Neye üzüldün diye atılıyor. Yok be yavrum, zevkleri dert edindim ben kendime, böyle mutlu oluyorum. Yoksa dertleri mi zevk edinmiştim. Öyle sado-mazoşist bir ilişkim var kendimle. Karıştırma sen.

Günlük

Permalink Comments RSS